خط زنگاري نگر از سبزه بر گرد سمن

شاعر : خواجوي کرماني

کاسه‌ي ياقوت بين از لاله در صحن چمنخط زنگاري نگر از سبزه بر گرد سمن
چشم روشن مي‌شود نرگس ببوي پيرهنيوسف گل تا عزيز مصر شد يعقوب وار
هر نفس مي‌افکند در سنبل مشکين شکننو عروس باغ را مشاطه‌ي باغ صبا
خط ريحان مي‌کشد سنبل بر اوراق سمنطاس زرين مي‌نهد نرگس چمن را بر طبق
همچو سرمستان ببستان پاي کوب و دست زنسرو را بين بر سماع بلبلان صبح خيز
باغ شد کوراب و رامين بلبل و گل نسترنزرد شد خيري و مبد باد صبح و ويس گل
زانکه دايم سيم دارد بر کف و زر در دهنگوئيا نرگس بشاهد بازي آمد سوي باغ
آب را در سايه‌ي او بين رواني بي بدنايکه گفتي جز بدن سرو روانرا هيچ نيست
کز لطافت در دهان او نمي‌گنجد سخنغنچه گوئي شاهد گلروي سوسن بوي ماست
نوبت نوروز سلطاني به پيروزي بزننوبت نوروز چون در باغ پيروزي زدند
باد شبگيري برآمد باده در ساغر فکنمرغ گويا گشت مطرب گفته‌ي خواجو بگوي